WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
SŁODKA NOC
Działa?
Cześć wszystkim. Oto DanBam przy ulicy Gyeongridan-gil.
Tadam. Hyun-yi, przywitaj się.
- To na żywo? Cześć! - Cześć!
ALE ONA ŚLICZNA
YI-SEO, SKĄD JEST TA KURTKA?
Przedstawiam wam mojego szefa. Szefie!
Cześć! Przywitaj się, nagrywam na żywo.
POWINNIŚCIE BYĆ RAZEM
Cześć.
Co myślisz o przeprowadzce DanBam na ulicę Gyeongridan-gil?
SZUKACIE PRACOWNIKA?
Co myślę? Co mam powiedzieć?
Cokolwiek.
JESTEŚ ŚLICZNA
- Damy z siebie wszystko. - Rety.
Mój szef to nudziarz.
TO BYŁO UROCZE
Jaki masz cel, szefie? Powiedz nam.
- Cel? - Tak.
ALE SZTYWNIAK
PEWNIE NIGDY NIE BYŁ NA STREAMIE
WYBACZYMY MU, BO JEST PRZYSTOJNY
- No weź. - Dobra.
DANBAM? MAJĄ DOBRE JEDZENIE?
Moja ekipa i ja...
OTWORZYLI SIĘ PRZY GYEONGRIDAN-GIL
...damy z siebie wszystko,
żeby DanBam stał się najlepszym barem w kraju.
- Numerem jeden. - Numerem jeden.
- Wszyscy razem. - Dobra.
Raz, dwa, trzy.
- Damy radę! - Damy radę!
ODCINEK 9
Kończąc...
W kraju jest ponad pięć milionów przedsiębiorców.
Każdego roku
milion z nich zamyka swoje firmy.
Dlaczego plajtują?
Bo gospodarka jest w złym stanie?
Nie.
Bo klienci nie mają powodu, by wybierać akurat ich firmę.
Wasze jedzenie, wystrój i system muszą was wyróżniać.
Jeśli otworzycie lokal bez planu
i bez namysłu, zbankrutujecie.
Bądźcie lepsi niż inni.
Wyróżnijcie się czymś.
Zastanówcie się,
jak pokonać konkurencję, i próbujcie nowości.
Udało mi się przekształcić mały bar pod mostem
sprzed 40 lat w dzisiejszą Janggę,
bo nieustannie szukam nowych rozwiązań.
Dzięki przemyślanym próbom
znalazłem się właśnie tutaj.
Wam też
może się udać.
Dziękuję za uwagę.
Jang Dae-hee.
WYKŁAD PREZESA JANG DAE-HEE
Przykro mi, nie przyjmujemy pytań...
BIZNES
Podajcie jej mikrofon.
Dziękuję za ciekawy wykład.
Cieszę się, że znów panią widzę.
Ciekawi mnie pani pytanie.
Mój szef powtarza,
że firma to ludzie.
To nie ma nic wspólnego z wykładem. Pytam jako pana fanka.
Pan też ma jakieś biznesowe motto?
„Firma to ludzie”?
Pani szef musi być romantykiem.
Niech pomyślę. Czym dla mnie jest biznes?
Można próbować to koloryzować,
ale biznes to biznes.
Ma na celu generowanie zysków.
Z małego baru pod mostem zbudował pan dzisiejszą Janggę.
Podziwiam pana.
I cieszę się, że użył pan słowa „konkurencja”.
Chcę pana o nią spytać.
Myśli pan, że to możliwe,
żeby mały bar pokonał Janggę?
Lubię widzieć ambitnych młodych ludzi takich jak pani,
ale ja też mam ambicje,
więc taka sytuacja
nie zaistnieje, póki żyję.
Tą śmiałą deklaracją zakończymy wykład.
Dziękujemy za udział w wykładzie prezesa Jang Dae-hee.
Nie sądziłem, że pani się tu pojawi.
Wykład się podobał?
Tak, dużo się nauczyłam.
Podobno zmieniliście adres.
Jak idą interesy?
Ciężko pracujemy, ale nie jest łatwo.
Rozumiem. Powodzenia.
Do widzenia.
Moim zdaniem siły dodają nam ludzie.
Czerpię siłę z ich zaufania.
Jeśli twój biznes upadnie,
stracisz swoich ludzi.
To dzięki nim mogę prowadzić bar.
No dobrze.
Panie Kim.
Słucham.
Panno Jo.
Prezes chce się z panią spotkać.
Prezesie Jang, już przyszła.
Proszę ją wpuścić.
Spodziewasz się kogoś?
To ty...
Dziękuję za wizytę.
Jadła już pani?
Jeszcze nie.
Zjemy coś?
To było pyszne.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Nie umiem owijać w bawełnę.
Chce pani pracować dla Janggi?
Oferuję dobre warunki.
Dziękuję za propozycję,
ale niestety muszę odmówić.
Dlaczego?
Ze względu na mojego szefa.
Wiem, że dla młodych ludzi przyjaźnie są bardzo ważne,
ale znacie się mniej niż rok.
To tylko płytka znajomość.
Ma pan rację,
nie powinnam odmawiać tylko ze względu na przyjaźń.
Ale przecież pan składa mi tę propozycję przez mojego szefa.
Mój szef i DanBam bardzo pana interesują.
No i?
Jestem pewna, że pomogę DanBam się rozwinąć.
Jeśli zobaczy pan w tym moją rękę, nie mojego szefa,
wtedy może pan ponownie złożyć mi propozycję.
Jo Yi-seo.
Menadżerka baru Park Saeroyiego.
Cholerny dupek.
Przez pana Parka.
Był dla mnie jak ojciec.
Cholera.
Człowieku, patrz, gdzie jedziesz.
Tu jest ograniczenie prędkości.
Cholera.
Dzwonić do ubezpieczyciela czy dać ci forsę?
- Co? - Odpowiedz. Nie mam czasu.
Co pan...
Najpierw niech mnie pan przeprosi.
Taki z pana bogacz?
Nie weźmiesz pieniędzy, jeśli cię przeproszę?
Jestem bogaty.
Oferuję ci pieniądze!
Boże, człowieku.
Trzymaj.
Jak interesy?
Nieźle. Yi-seo zadbała o marketing.
„Nieźle” to niedopowiedzenie.
Przygotuj się na rozliczenie podatkowe.
Dużo muszę zapłacić?
Jeszcze nie da się określić dokładnej kwoty.
Ale raczej wyjdzie spora suma.
Co muszę zrobić?
Nie martw się, to moja specjalność.
Poradzimy sobie.
ZAREJESTRUJĘ DANBAM JAKO SPÓŁKĘ
Zarejestruję DanBam jako spółkę.
PARK SAEROYI
Co? DanBam będzie spółką?
Czyli zostaniesz prezesem.
Prezesem? Co to wszystko znaczy?
DanBam jako spółka...
Z naszymi przychodami warto. Ze względu na podatki.
Musimy wymyślić jakąś nazwę.
Dla spółki. Dawajcie pomysły.
CZAT DANBAM
„Parkga”.
Co ty na to?
PARK SAEROYI
Nie, brzmi jak podróbka Janggi.
Może ILL?
Brzmi fajnie.
Yi-seo, Royi, love.
PARK SAEROYI
No nie wiem, nie przemawia do mnie.
Seung-kwon, masz jakiś pomysł?
Cóż...
Itaewon...
Class?
Co to za pomysł?
Brzmi frajersko.
Jaki pomysłodawca, taka nazwa.
Mnie się podoba.
Mnie też.
Itaewon Class...
Wpada w ucho. To dobra nazwa.
Nie podoba wam się?
Nie.
„Class”? Serio? Brzmi dziecinnie.
Jak dla tępaków z liceum.
CZAT DANBAM
SEOMSEOM PUB
ITAEWON
Gdy przeczytałem nazwę „Itaewon Class,”
pomyślałem „wolność”.
Miejsce, gdzie spotykają się różne kultury.
Pozbawione ograniczeń.
Itaewon to symbol wolności.
To miałeś na myśli, prawda?
- Tak. - Akurat.
Trochę to naciągane,
ale może być.
Brzmi trochę oldskulowo.
Co my poradzimy? Już zdecydowałeś.
Nie zmienisz zdania.
Nieprawda.
Zmienię, jeśli wam się nie podoba.
Cóż...
Nie przeszkadza mi, jeśli ci się podoba.
Może być,
ale ograniczanie się do Itaewon nam nie pomoże
w kontaktach z innymi firmami. Wydamy się małą firmą.
To będziemy używać tej nazwy tylko między sobą.
Użyjmy tylko pierwszych liter.
IC?
- IC. - Co?
Jak „I see”.
Angielski?
Nieźle. Chwytliwa nazwa.
IC.
Podoba mi się.
Skoro menadżerce się podoba,
to pora założyć spółkę IC.
Itaewon Class.
DANBAM
ZAMKNIĘTE
NASZ CZAS ZACZYNA SIĘ PO PÓŁNOCY
Saeroyi!
Cześć, Hye-won.
Dzień dobry.
W jej szkole jest święto, więc przyjechaliśmy razem.
Miło was widzieć.
Pomóżcie mu z tym.
- Dobra. - Jasne.
- Jesteś tu pierwszy raz, nie? - Tak.
Cześć, Yi-seo.
Jestem głodna. Daj mi jeść.
Jesteś głodna?
- Hyun-yi, ugotujesz jej coś? - Jasne.
- Weź to. - Sam przynieś.
Ty mała...
Siadaj, zaraz coś ci przyniosą.
Dobrze.
Szefie, sprawdzę zamówienie.
Dobra.
Saeroyi, pozwól na chwilę.
Zaczekaj tu.
DANBAM
Jak interesy?
Całkiem nieźle.
Ale w Itaewon szło nam lepiej.
Przy małej uliczce jest trudno.
Zdziwiłem się.
Udało ci się przenieść i kupić lokal.
Skąd miałeś tyle pieniędzy?
Mój przyjaciel zarządza inwestycjami.
- Mogę panu go przedstawić. - Dobrze.
Słuchaj...
O co chodzi?
O to, o czym ostatnio rozmawialiśmy.
Chwila.
Gdzie Hye-won?
Hye-won.
Hye-won?
Hye-won!
Widzieliście Hye-won?
Nie, zajmowaliśmy się zamówieniem. Wyszła gdzieś?
- Geun-soo, poszukaj jej tam z Tonim. - Dobra.
Yi-seo, zostań tu. My chodźmy tam.
Hye-won!
Czemu Saeroyi nie odbiera?
Ajumma.
Ja?
Goniłam kota i się zgubiłam.
Nie wzięłam telefonu.
Mogę pożyczyć od pani?
Nie nazywaj mnie tak.
Przecież jest pani w wieku mojego taty.
Ale nie mam męża.
Naprawdę?
Przecież jest pani ładna.
Czemu nie ma pani męża?
Dzwoń już.
Tato, przepraszam.
Zgubiłam się, pożyczyłam telefon od jakiejś pani.
Tutaj?
Nie zgadzam się.
Powiedz, jak się nazywają.
- Kim Ji-eun i... - Hye-won!
- Boże. - Tato, nie mogę oddychać.
- Pani Kang. - Cześć.
Czemu wyszłaś bez słowa?
Przepraszam, pewnie się martwiłeś.
Jasne, że tak!
Ta pani mi pomogła.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Bardzo dziękuję. - Nie ma za co.
Jest urocza, miło się z nią rozmawiało.
To nasz dostawca, a to jego córka.
Rozumiem.
Wybierała się pani do mnie?
- Tak, chcę zobaczyć twój bar. - Dobrze.
Porozmawiamy na miejscu.
Przepraszam, tato.
- Hye-won. - Tak?
Idź z Saeroyim.
Muszę gdzieś zadzwonić. Spotkamy się w barze.
PLAC ZABAW W ITAEWON
Kim jesteś?
- Puszczaj! - Ty gnoju!
Hej!
Twój tata zna sztuki walki?
Był policjantem. Jest bardzo silny.
Dba o innych.
I nie ma żony.
Co?
Co się stało?
Są tu tylko zdjęcia z dzisiaj.
Pewnie je codziennie zgrywa.
Śledzi panią. Gdzie pani bywa, z kim się spotyka i co pani robi.
Każdy pani krok.
Co się stało? Znalazł pan coś?
Nie.
Zastanawiam się, kto mu to zlecił.
Prezes Jang.
Tak.
Tylko on by się do tego posunął.
Możliwe, że wie o naszej współpracy.
Powinienem pani odpowiednio podziękować za pomoc.
Nie trzeba.
Mała jest bystra i odważna. Dobrze wychowana.
Na szczęście nie wdała się we mnie.
Ale pan ją wychował.
Dzieci naśladują swoich rodziców.
Ciągle się panem chwaliła.
Musi pan być świetnym ojcem.
Hye-won, pora wracać do domu. Pożegnaj się.
Do zobaczenia, pani Kang, Saeroyi.
- Bądź grzeczna. - Będę.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Detektywie Oh.
Chciał pan mi wcześniej coś powiedzieć.
No tak...
Pogadamy innym razem.
Będę czekał.
Idzie im całkiem nieźle.
Dowiedziałam się kilku ciekawych rzeczy.
Zajęli się remontem
i wszystko nadzorowali osobiście.
Lokal ma ponad 40 pyeong powierzchni,
ale na remont wydali jedynie 25 milionów wonów.
Widziała pani ten lokal?
Tak.
PREZES JANG DAE-HEE
Regularnie publikowali informacje o całym procesie,
od poszukiwania lokalu
po remont i inspekcje.
To częsta praktyka wśród małych przedsiębiorców,
młodzi klienci lubią to śledzić.
Oto ekipa DanBam.
Twarz DanBam.
Jang Geun-soo!
PRZYSTOJNIAK
Jestem Jang Geun-soo, pracuję tu jako kelner.
Cześć, Geun-soo. Jakie masz hobby?
- Hobby? - Tak.
Umiem kręcić butelkami soju.
- To twoje hobby? - Pokażę wam.
- Proszę. - Rety.
Zacznij od tego.
Pan Kim już czeka.
Niech wejdzie.
Wrócę później.
Nie trzeba. O co chodzi?
Robię dobre soju bomby.
Zrobisz je dla naszych klientów?
Pewnie, że tak.
Przyjdźcie do DanBam na zarąbiste soju bomby.
SPOTKAJMY SIĘ W DANBAM
Pani Kang odkryła, że ją śledzimy.
- Pójdę już. - Nie, zostań.
- Ale ona nie wie, że to pan... - Na pewno wie.
Kto inny interesowałby się tak Min-jung?
To bez znaczenia.
Co ważniejsze, ta Jo Yi-seo...
Opracowujemy dla niej ofertę i wynagrodzenie.
Złożę jej propozycję, gdy już skończymy.
Dobrze. Musi do nas dołączyć.
- Panie prezesie. - Ma na niego wpływ.
SPOTKAJMY SIĘ W DANBAM
Jeśli zobaczy pan w tym moją rękę, nie mojego szefa,
wtedy może pan ponownie złożyć mi propozycję.
Ciekawa dziewczyna.
Słucham?
Nie pasuje do Park Saeroyiego.
Jest taka jak ja.
- Zajął się pan tą drugą sprawą? - Tak.
Wszystkie składniki dostarcza im Hyewon Foods.
Oferują dobrą jakość, ale nigdy nie słyszałem o tej firmie.
Właściciel to były policjant.
Podobno jest bardzo drobiazgowy.
Były policjant?
Odszedł około dziesięciu lat temu
i zajął się zaopatrzeniem.
Rzecz w tym, że ma firmę w Pajin
i większość jego klientów jest stamtąd.
A DanBam jest godzinę drogi stamtąd,
więc możliwe, że znają się osobiście.
Pajin?
Może znał pana Parka.
Proszę umówić mnie z nim na spotkanie.
Co tu się dzieje?
Śledzicie panią Kang? O co chodzi z Jo Yi-seo i dostawcą?
Słyszała pani.
Dlaczego Jandze aż tak zależy na zniszczeniu małego baru...
Pani Oh.
Pani opinia jest tu istotna?
- Słucham? - Jesteśmy pracownikami,
więc musimy robić to,
co powie pan prezes.
Co tu się dzieje?
Kłócicie się?
Pójdę już.
Co z nią?
Nic takiego.
Co u taty? Dobrze się czuje?
Tak.
Dbaj o niego. Ostatnio jest przewrażliwiony.
Jeśli będzie czegoś potrzebował,
daj mi znać.
Proszę pana.
Pan prezes polubił Jo Yi-seo. Pracuje w DanBam.
To pana szansa, żeby zdobyć zaufanie prezesa.
Może przekona ją pan, żeby pracowała dla naszej firmy?
Co ci mówiłem?
Trudno prowadzić biznes w alejce.
Zwłaszcza bar.
Parking urzędu dzielnicy zamyka się o 23.
Nie masz pojęcia, ile razy prosiłem, żeby go nie zamykali.
To dobry pomysł. Po co go zamykają?
To nie wszystko.
Kojarzysz kładkę przy Noksapyeong, z której widać Namsan?
Widok jest niesamowity.
Zasugerowałem, żeby zrobić z tego
atrakcję turystyczną i ładnie ją zaaranżować,
ale mnie nie słuchali.
To też dobry pomysł. Czemu nie chcieli tego zrobić?
Powiedzieli,
że nikt wcześniej nie zrobił czegoś takiego.
Ignorują wszystkie pomysły.
To na nic.
OTWARTE DANBAM
W takim miejscu ważne jest, żeby mieć stałych klientów.
Na pewno będzie lepiej, trzymajcie się.
Będę o tym pamiętał.
Hej.
Łysolu.
Dojrzałeś już na tyle, żeby dawać rady?
Kopę lat.
Znasz ją?
Tak. Pożyczyłeś od niej pieniądze?
Nie, to stała klientka.
Całe szczęście.
Pożyczaj tylko z banku, żeby nie narobić sobie kłopotów.
Co ty gadasz?
Straciłeś pamięć?
Nadal ma pani charakterek.
- Do zobaczenia. - Cześć.
- Proszę o siebie dbać. - Na razie.
Przyszłam coś zjeść.
Zamknęliście już?
Nie. Toni, zaprowadź panią do stolika.
- Dobry wieczór. - Przeraziłeś mnie.
Nie ma zbyt wielu klientów.
Nie.
Mówiłam wam, że to kiepskie miejsce.
Rzuciła pani na nas klątwę.
Yi-seo.
Co jest nie tak z tą okolicą?
Pyskata dziewucha.
Uważa pani, że się mylę?
Rozejrzyjcie się. Wszystko wokół jest zamknięte.
Ożywię okolicę.
Akurat. Niby jak?
Cała dzielnica jest martwa.
Zaraz coś pani przyrządzimy.
Sprzedajcie lokal i stąd uciekajcie. To najlepsze rozwiązanie.
SZEF PARK SAEROYI
RESTAURACJA MARUDANG
Dziękuję.
- Sok dla pana. - Dziękuję.
U JOJO KAWA, MUZYKA, ODPOCZYNEK
Co on robi?
Skąd mam wiedzieć?
Co tu robisz?
Jak widzisz, szef jest zajęty jakimiś bezsensownymi rzeczami.
Przyszłam do ciebie.
Co?
Rozmawiałaś z prezesem.
Myśli, że jesteś taka jak on.
Tak uważa? To w sumie okropne.
Ale nie jestem obrażona.
Mówiłaś, że pracujesz tu ze względu na Saeroyiego.
- Tak. - Jest dla ciebie jedynym powodem.
A jeśli cię odrzuci?
- Przez ciebie? - Tak.
Co wtedy?
Odeszłabyś?
Nie ma na to szans.
Nigdy nie przegrałam.
Soo-ah.
Co ty robisz?
Co?
Ta wietnamska restauracja
ma nieoptymalne menu i kiepski rozkład, chcę im pomóc.
Po co?
- Co? - Czemu nagle stałeś się wolontariuszem?
O co ci znów chodzi?
Nie rozumiem tego.
Wyjaśnij mi to.
Robię to, żeby przetrwać.
Że co?
Nie idzie nam najlepiej.
Skup się na naszym barze, a nie...
Czego jeszcze nam brakuje?
Jak możemy ulepszyć DanBam?
Dzięki tobie mamy dobry marketing.
Wnętrze wygląda świetnie.
Co jeszcze mamy poprawić? Jedzenie?
Mówiłaś, że jest pyszne.
No i co?
Zaprzyjaźniasz się z sąsiadami, żeby do nas przychodzili?
Wszystkie firmy na tej ulicy podupadają.
Nie będzie lepiej, jeśli skupimy się tylko na sobie.
Musimy ulepszyć całą ulicę.
Nie wierzę.
Co?
Jesteś marzycielem i idealistą.
Nie pasujemy do siebie.
Nie słuchaj jej.
Powinna wypełniać polecenia.
Gdy zakładałeś spółkę,
mówiłeś, że jesteśmy zespołem.
Co?
Łatwo wypełniać polecenia.
Ale...
takiego zespołu chciałeś?
Jesteśmy pracownikami, więc musimy robić to,
co powie pan prezes.
Cóż...
Może my jesteśmy tylko pracownikami.
- Geun-soo... - Ale
Yi-seo to co innego.
Jest menadżerką.
To mała spółka, ale Yi-seo jest akcjonariuszką.
W dodatku
zaryzykowała dla ciebie wszystko.
Powinieneś chociaż jej to wyjaśnić.
Geun-soo, co w ciebie wstąpiło?
Yi-seo jest ostatnio jakaś dziwna.
Inaczej traktuje Saeroyiego.
Geun-soo miał rację.
Nie wiem, co powiedzieć.
Tak w ogóle,
Geun-soo...
Wiem.
To młodszy syn prezesa Janga.
Wiem, że cię to nie obchodzi.
Ale co z nim?
Dlaczego pracuje w DanBam?
Nie jestem pewien.
Może potrzebuje pieniędzy.
A Yi-seo?
Dlaczego ona u ciebie pracuje?
Co?
Na pewno chcesz, żeby jej się powiodło.
A dlaczego pytasz?
Mam wrażenie, że jest mnóstwo powodów,
przez które nie możemy być razem.
Coś się stało?
Co tak właściwie jest między nami?
Co?
Co by było między nami,
gdybym nie pracowała dla Janggi?
Bez względu na to, gdzie pracujesz,
to od ciebie zależy, co jest między nami.
Zawsze zrzucasz odpowiedzialność na mnie.
A nigdy nie mówiłeś, co czujesz.
Naprawdę cię lubię.
Powiedziałem ci to w więzieniu.
To było dziesięć lat temu.
A na przystanku?
To było niedawno.
Żartujesz?
Obiecałeś sprawić, że rzucę pracę.
To miało być wyznanie?
Co mam powiedzieć, żebyś mnie zrozumiała?
Rety.
Postawiłem na ciebie całe życie.
Bez presji, ale pamiętaj o tym.
Możesz rozumieć tę relację
jak tylko chcesz.
Bo on już taki jest.
Nie zmieni się.
Już to kiedyś mówiłam.
Co?
Jesteś największym głupkiem na świecie.
Pamiętasz, co ci mówiłam?
Lubię bogatych ludzi.
Mam własny lokal.
To nie było proste.
Boże.
Przeraziłaś mnie.
Co?
Czego chcesz?
Słyszałam, że wczoraj gdzieś z nią poszedłeś.
- Z Soo-ah? - No.
- Tak. - Co robiliście?
- Piliśmy wino. - Doszło do czegoś?
- Do czego? - Jesteście razem?
Nie gadaj bzdur, tylko szykuj się do pracy.
Nie gadam bzdur.
Nie spotykaj się z nią.
Co?
Czemu cię to obchodzi?
Tak po prostu.
Jeśli będziecie razem,
odejdę z pracy.
Co ty gadasz?
Czemu tak jej nienawidzisz?
Naprawdę nie wiesz?
Serio nie rozumiesz?
Nie.
Miej to na uwadze.
Co z nią?
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Dziesięć...
No dobrze.
Zgadza się.
Dziękuję.
Za miesiąc zapłacę pani na czas.
Co się dzieje?
Ma pani klientów.
Pewnie.
Ten młody właściciel DanBam
pomógł nam z marketingiem i z innymi sprawami.
- Ten kasztan? - Tak.
Pomógł nam też z menu i ustawieniem stołów.
Nie tylko nam.
Ostatnio pomaga wielu ludziom.
Wszystkim powodzi się lepiej niż wcześniej.
To miły chłopak i zna się na wielu rzeczach.
Podziwiam go.
Ciekawe.
Przypomina mi kogoś.
Witam, panie Oh.
Niedawno próbowałem dania przyrządzonego z pańskich składników.
Były dobrej jakości i bardzo świeże.
Też chcę się u pana zaopatrzyć.
Dziękuję za uznanie.
Jest pan wyłącznym zaopatrzeniowcem baru w Itaewon,
DanBam, prawda?
Zgadza się.
Chciałby pan
podpisać z nami umowę?
Jestem zaszczycony ofertą współpracy
z najlepszą firmą gastronomiczną w Korei.
To się wiąże z jakimiś warunkami?
Z warunkami?
Lubię bezpośredniość.
Jak pan wie, nasza firma jest bardzo duża.
Jeśli zaczniemy współpracę, nie będzie pan miał czasu dla innych.
Może zakończy pan dotychczasowe współprace?
Wtedy podpiszemy umowę na wyłączność.
Mam zerwać umowę z DanBam?
Tak, to będzie konieczne.
Ale zapewniam, że to się panu opłaci.
Jedziesz do Itaewon?
Bo ja też.
Podwieźć cię?
Po co tam jedziesz?
Do Jo Yi-seo, chyba.
Do tej menadżerki z DanBam.
Chcę z nią porozmawiać.
Wsiadaj. To po drodze, podwiozę cię.
Nie wyraziłam się jasno?
Mówiłam ci, że nie jestem tobą zainteresowana.
Boże.
Wiesz, o czym marzę?
Żebyś wsiadła do mojego samochodu.
To proste marzenie.
Skąd masz tyle pewności siebie?
Bo jesteś synem prezesa?
Przez pieniądze?
Mam być ci wdzięczna za zainteresowanie?
Nigdy...
Nigdy cię tak nie traktowałem.
Powiedziałam ci,
czemu cię nie lubię.
Wiem.
Przez wypadek.
To naprawdę był wypadek.
Myślisz, że potrąciłem go specjalnie?
Nienawidzę Saeroyiego, ale nigdy bym nie...
A co było potem?
Co zrobiłeś po wypadku?
Nie wezwałeś karetki.
Pozwoliłeś, żeby ktoś inny poniósł karę.
To też stało się przypadkiem?
Nie masz pojęcia,
jak bardzo cię nienawidzę.
Soo-ah.
Jeszcze jedno.
Spytałeś mnie kiedyś, czy podoba mi się Saeroyi.
Co?
Podoba mi się.
Powiem więc ostatni raz.
Bądź tak miły
i przestań mnie podrywać.
Pójdę już, panie Jang.
Kurwa!
UMOWA O ZAOPATRZENIE
Warunki są naprawdę dobre.
Ale
niestety muszę odmówić.
Rety.
Słyszałem, że zna się pan z Saeroyim osobiście.
Odmawia pan ze względu na niego?
Tak, jestem mu coś winien.
Ile?
To nie kwestia pieniędzy.
Dam panu radę.
Do interesów nie można podchodzić emocjonalnie.
Sam pan to powiedział.
Jangga jest numerem jeden w Korei.
Na ten moment owszem.
- To podpiszmy umowę. - Ale jak pan myśli,
jak za dziesięć lat
będzie wyglądać sytuacja
Saeroyiego i DanBam?
To nie kwestia lojalności.
To długoterminowa inwestycja
dla zysku.
Jest pan młody.
Ma pan dzieci?
Tak, córkę.
A zachowuje się pan jak ktoś, kto nie ma nic do stracenia.
Sprzeciwianiem się mi może pan sobie zaszkodzić.
Proszę pomyśleć o swoim dziecku.
Może pan już iść.
W razie czego proszę dzwonić.
Do widzenia.
Dzieci naśladują swoich rodziców.
Ciągle się panem chwaliła.
Musi pan być świetnym ojcem.
Mam pomyśleć o dziecku?
Wie pan co?
Dzieci naśladują swoich rodziców.
Patrząc na pana,
nie dziwię się, czemu Jang Geun-won jest, jaki jest.
Lepiej, żeby mnie pan nie prowokował.
Powiedziałem, że jestem coś winien Saeroyiemu.
Ten dług
ma związek z panem.
Co?
Z wypadkiem Jang Geun-wona sprzed dziesięciu lat.
Niestety
przydzielono tę sprawę mnie.
Odszedł około dziesięciu lat temu
i zajął się zaopatrzeniem.
To pan...
Zakończyłem to śledztwo w haniebny sposób.
Moja córka dorasta z ojcem, który zachował się żałośnie.
Jeden haniebny błąd mi wystarczy.
Ze względu na córkę
nie stanę się jeszcze bardziej żałosny.
Rety.
Czasem zachowujesz się jak stara babcia.
Chciałam pobyć sama.
Nad czym tak rozmyślasz?
Nie wiem, co ja właściwie robię.
Znam to uczucie.
Jak myślisz,
Saeroyi ma z tym wszystkim rację?
Zaraziłeś się od niego idealizmem?
Nie sprawdziłem go dostatecznie dobrze.
Przepraszam.
Co z Jo Yi-seo?
Jak długo muszę czekać?
Pan Jang złoży jej dziś ofertę pracy.
Geun-won?
Tak.
Wróciłam.
Geun-soo.
Cześć.
W samą porę.
Cześć.
Co tu robisz?
Nie przyszedłem do ciebie.
Znasz mnie, nie?
Nazywam się Jang Geun-won.
JANGGA JANG GEUN-WON
Możemy porozmawiać?
Szefie.
Wyjdę na chwilę z nim pogadać.
Dobra.
Niedaleko jest kawiarnia, możemy tam pogadać.
Co za dziewczyna.
Już ją lubię.
Czekaj.
O czym chcesz z nią rozmawiać?
Chyba się zapominasz.
O cokolwiek chodzi,
nie zadzieraj z Yi-seo.
Oszalałeś?
No proszę.
Puszczaj.
Już.
Jeśli tak bardzo chcesz mnie zdobyć,
przejmij Janggę.
Nie prowokuj mnie.
Bo jeszcze
zajmę twoje miejsce.
Głupi gówniarz.
Jeszcze jedno.
Ona nazywa się Jo Yi-seo, tak?
Nie chcę z nią zadzierać.
Chcę ją zatrudnić.
Wybór między małą knajpką a Janggą?
To żaden wybór.
Cholera.
Co on gada?
Chce ją zatrudnić?
Zabierze nam Yi-seo?
Szefie.
Nie róbcie afery.
Co zrobisz?
To życie Yi-seo.
Sama zdecyduje.
Zaczekamy i się przekonamy.
OFERTA PRACY
Jesteś 20-latką bez studiów.
Nigdzie indziej nie dostaniesz takiej oferty.
Nie ma się nad czym zastanawiać.
Kiedy zaczynasz?
JANGGA JANG GEUN-WON
Jestem tego pewien.
Jeśli zaproponuje jej lepsze pieniądze,
na pewno się zgodzi.
No nie wiem.
Gdyby zależało jej na kasie, nie zaczęłaby
pracy w DanBam.
Właśnie. Koreańczycy są lojalni i wierni.
Nie pracuje tu długo.
Lojalni i wierni, akurat.
Odejdę z pracy.
Denerwujesz się?
Nie pasujemy do siebie.
Tak.
Potrzebujesz Yi-seo,
bo jest kompetentna?
Zastanawiam się, co czujesz.
Ile Yi-seo dla ciebie znaczy.
Jest tylko pracowniczką?
A może
coś do niej czujesz?
Co on gada?
Co?
Niezła ta oferta.
Boże.
To mało powiedziane.
Może jesteś zbyt młoda, żeby to docenić.
Ale to świetna okazja.
Dyrektorze Jang.
Zainwestowałam pieniądze w bar
i zarabiam sporo jak na swój wiek.
Więcej niż oferujecie.
A to przecież Jangga.
Jeśli nie możecie zaoferować więcej niż mały bar,
to muszę się poważnie zastanowić.
Rozumiem. Ile teraz zarabiasz?
To zależy od sprzedaży, ale jakieś sto milionów wonów.
Sto milionów?
Mam prowizję od zysków.
Pomogę DanBam rozwinąć się jeszcze bardziej.
Może dam się przekonać
- za 200 milionów. - Ile?
No tak. Zapewne
nie może pan podjąć takiej decyzji.
Dwieście milionów?
Dodajmy jeszcze 50.
Oferuję 250 milionów.
Co? 250 milionów?
Jangga jest niesamowita.
Czyli bar Saeroyiego jednak upadnie.
Słuchaj.
Twoje życie może się zmienić w zależności od kontaktów, jakie nawiążesz.
Nie ma się co zastanawiać.
W zasadzie mam już dość uporu i braku elastyczności Saeroyiego.
Gdybym nie miała udziałów, już dawno bym odeszła.
To rozumiem.
To niedojrzały dzieciak.
Wiem.
Zależy mu, żeby pokonać prezesa Janga i pana, a zapomina o sobie.
A wy musicie rządzić.
Chcecie zniszczyć DanBam, prawda?
Domyślna jesteś.
Warta tej kwoty.
Dziękuję.
Zapiszę sobie pana numer.
Kiedy mogę zacząć?
Może być jutro, może być za tydzień.
Jak ci pasuje.
Jeszcze jedno.
Mam pytanie.
O Park Saeroyiego. Czemu jest na was taki cięty?
Co?
Coś musiało się stać.
O co chodzi?
Nic takiego, nie musisz wiedzieć.
Już wiem.
Pewnie chodzi o to, co mówił pan przed posterunkiem.
Słyszałam, że ojciec Saeroyiego
zginął przez pana.
Jeśli to prawda,
jesteście niesamowici.
Co?
To znaczy, że jesteście ponad prawem.
Imponujące.
Cóż...
Przepraszam.
Nie potrafię odróżnić dobra od zła.
Uraziłam pana?
Nie. Tak to już jest.
Prawo ma dyscyplinować biedaków.
Nie ma zastosowania do ludzi na górze.
Może mi pan opowiedzieć, co się stało?
Nic. To był wypadek.
Potrąciłem jego ojca,
zginął na miejscu.
Ktoś inny poszedł siedzieć. Koniec historii.
Zastanawia mnie, skąd Saeroyi o tym wie.
Tylko że niczego się nie nauczył. Nadal chce się na mnie zemścić.
Ale co takie zwierzę może wiedzieć, no nie?
Nic.
Co on może zrobić?
Co to za blizna?
Zraniłem się, gdy pracowałem na statku.
A ta?
Pamiątka po pracy fizycznej.
Musiało być ci ciężko, byłeś całkiem sam.
Postanowiłam, że zabiję
wszystkich, którzy wejdą mu w drogę.
To urocze.
Dość.
Przestań.
Co?
Co mam przestać?
DYKTAFON
Pomyślmy.
To było chyba gdzieś tutaj.
Prawo ma dyscyplinować biedaków.
Nie ma zastosowania do ludzi na górze.
Może mi pan opowiedzieć, co się stało?
Nic.
To był wypadek.
Potrąciłem jego ojca,
zginął na miejscu.
Ktoś inny poszedł siedzieć. Koniec historii.
Co to ma znaczyć?
Nigdy nie spotkałam
większego idioty od ciebie.
Cholera.
Ja...
kocham swojego szefa na zabój.
Problem w tym,
że jego myśli zaprzątają dupki z cholernej Janggi.
Jestem zazdrosna.
O was, sukinsyny.
Dlatego
was zniszczę.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA HONG SEOK-CHEONA
Twój ojciec jest moim wrogiem.
Musi ponieść karę.
Aby to osiągnąć, zrobię wszystko.
Jestem Jo Yi-seo, menadżerka DanBam.
To ważne.
Obawiam się, że będziemy musieli się poddać.
Bzdura. Wygramy. Czemu mielibyśmy się poddawać?
Zdoła pan udowodnić jego niewinność?
Mamy szansę na wygraną.
Ale uważam, że powinien pan zwolnić syna.
Nigdy więcej nie próbuj kazać mi zdradzić moją rodzinę.
To dobra pora, by odwołać prezesa.
Chcecie odwołać prezesa? Oszalała pani?
Sprawię, że tego pożałujesz.
Nawet kosztem swojego życia
obiecuję panu to samo.
Wciąż...
jest gorzkie.